GALERIA

KONTAKT

Suwalski Park Krajobrazowy

Malesowizna 24
16-404 Jeleniewo

tel./87/ 569 18 01
fax /87/ 569 76 36

e-mail: turtulspk@gmail.com
Instrukcja poruszania się po znakowanych szlakach turystycznych

Oznakowanie szlaków turystycznych jest nieodzowną pomocą dla turysty poruszającego się po nieznanym terenie.

Nieznajomość znaków stosowanych w terenie wprawi niejednego turystę w zakłopotanie. A nie każde pojawiające się na szlaku oznakowanie jest oczywiste.

Przeoczenie, bądź niezrozumienie choćby jednego ze znaków może spowodować zbłądzenie.

„Instrukcja poruszania się po znakowanych szlakach turystycznych” ma na celu ułatwić turyście poruszanie się w terenie.

W „Instrukcji” omówione zostały znaki szlaków pieszych, rowerowych i ścieżek poznawczych, jakie może napotkać turysta poruszający się po terenie Suwalskiego Parku Krajobrazowego.

Przed wyruszeniem na szlak warto również zaopatrzyć się w aktualną mapę okolicy.

Szlaki piesze
Podstawowy znak szlaku pieszego to prostokąt o wymiarach 15 x 9 cm, który umieszcza się w widocznych dla turysty miejscach tzn. na drzewach, murach, skałach.

Znak składa się z trzech poziomych pasków: dwóch białych zewnętrznych i jednego środkowego w kolorze szlaku. W zależności od barwy środkowego paska mówimy o szlaku:

czerwonym

który oznacza szlak główny i prowadzi przez najciekawsze krajobrazowo i przyrodniczo miejsca regionu. Nie obejmuje on jednak wszystkich miejsc wartych zobaczenia, dlatego jego uzupełnieniem są szlaki oznakowane pozostałymi kolorami;

niebieskim

„dalekobieżnym”, po którym pokonuje się znaczne odległości w terenie;

żółtym
i zielonym

które są charakterystyczne dla tras krótkich, łączących się z przebiegiem innych szlaków. Umożliwiają one dojście do pozostałych miejsc wartych zobaczenia w regionie. Są to tzw. szlaki „dojściowe”;

czarnym

„łącznikowym”, łączącym inne szlaki w terenie oraz dojścia do interesujących miejscowości.

Kolor szlaku pieszego nie oznacza jego trudności, w przeciwieństwie do oznaczeń szlaków narciarskich – gdzie kolor decyduje o stopniu trudności trasy narciarskiej.

Poniżej przedstawiono najczęściej stosowane w terenie znaki szlaku pieszego:

znak początku/końca szlaku; informuje, iż w danym punkcie rozpoczyna się /kończy dany szlak

znak podstawowy; informuje, iż należy iść prosto

znak skrętu; informuje o tym, że za znakiem należy skręcić zgodnie z pokazanym kierunkiem

znak skrętu; informuje o tym, że należy skręcić przed znakiem

 

znak rozejścia się szlaków; informuje o dalszym przebiegu szlaku w terenie


drogowskaz informacyjny; umieszczany w punktach węzłowych* szlaków; informuje o kierunku przebiegu szlaku oraz o odległościach do poszczególnych miejscowości położonych na szlaku

*węzeł – miejsce przecięcia się kilku szlaków

*w mniejszej części znaku umieszcza się nazwę jednostki znakującej

Szlaki rowerowe
Podstawowy znak szlaku rowerowego to biały kwadrat o boku 20 cm z czarnym symbolem roweru i paskiem w kolorze szlaku. Oznakowanie to umieszcza się najczęściej na drzewach, czy słupach wysokiego napięcia. W miejscach, gdzie jest to niemożliwe, montuje słupki na które umieszcza się tabliczki szlaku rowerowego.

Do oznakowywania szlaków rowerowych przeznaczony jest kolor: czerwony, niebieski, zielony, żółty i czarny.

Zgodnie z zaleceniami PTTK szlaki rowerowe prowadzą drogami leśnymi i polnymi, rzadziej drogami utwardzonymi. W wyjątkowych sytuacjach szlaki wykorzystują drogi krajowe i wojewódzkie.

 

W terenie obowiązują następujące rodzaje oznakowań:

 

znak początku/końca szlaku; informuje, iż w danym punkcie rozpoczyna się /kończy dany szlak

znak podstawowy; informuje, iż należy jechać prosto

znak skrętu; informuje o tym, iż należy skręcić zgodnie z pokazanym kierunkiem


drogowskaz informacyjny; umieszczany w punktach węzłowych szlaków; informuje o kierunku przebiegu szlaku oraz o miejscowościach przez które prowadzi szlak, wraz z odległościami w kilometrach

 

*w mniejszej części znaku umieszcza się nazwę jednostki znakującej

 

 

Ścieżki poznawcze
Ścieżki poznawcze Suwalskiego Parku Krajobrazowego oznakowane są białym kwadratem o wymiarach 10 x 10 cm z przekątną w kolorze szlaku. Oznakowanie to pojawia się najczęściej na drzewach i na przygotowanych specjalnie drewnianych słupkach.

Znaki na ścieżkach poznawczych z reguły są umieszczane co 100 metrów. Na rozwidleniach i na krętych odcinkach dróg pojawiają się one częściej.

Poszczególne przystanki ścieżek opisane są w terenie za pomocą tablic informacyjnych, na których umieszcza się nazwę ścieżki, nazwę i numer przystanku oraz opisy i ilustracje.

 

Na terenie SPK funkcjonuje 5 kolorów ścieżek: zielony, niebieski, żółty, czarny i brązowy. Są one oznakowywane trzema podstawowymi znakami:

znak początku/końca ścieżki; informuje, iż w danym punkcie rozpoczyna się /kończy dana ścieżka

znak podstawowy; informuje, iż należy iść prosto

znak skrętu; informuje o tym, iż należy skręcić zgodnie z pokazanym kierunkiem