GALERIA

KONTAKT

Suwalski Park Krajobrazowy

Malesowizna 24
16-404 Jeleniewo

tel./87/ 569 18 01
fax /87/ 569 76 36

e-mail: turtulspk@gmail.com
Lasy

Dzisiaj powierzchnia leśna SPK to niewiele ponad 20 proc. Największą lesistością odznacza się północna część obszaru chronionego. Lasy występują z reguły na wzniesieniach i w pobliżu jezior. W strukturze wiekowej przeważają drzewostany młode (20–40 lat), a zaledwie 5 proc. lasów ma powyżej 60 lat. Skład gatunkowy jest stosunkowo mało urozmaicony. Największy udział ma świerk (33%) i sosna (30%), olsza (17%) i brzoza (14%). Dąb, jesion, klon, modrzew, osika i wierzba występują jako domieszka.

Spośród siedmiu zespołów leśnych parku najbardziej rozpowszechnione są lasy mieszane świeże Corylo-Piceetum i sosnowo-świerkowe bory mieszane Calamagrostio arundinaceae-Pinetum. Jednocześnie są to lasy najbardziej wykorzystywane gospodarczo, a co za tym idzie najsilniej przekształcone. W drzewostanie dominuje świerk z domieszką gatunków liściastych, głównie brzozy brodawkowatej, lipy drobnolistnej, grabu i jarzębiny. W runie tych zespołów występuje wiele rzadkich gatunków, takich jak np.: dzwonek brzoskwiniolistny, okrzyn szerokolistny, naparstnica zwyczajna.


Sosnowo-świerkowe bory

Naparstnica pospolita

Bardzo interesującym i zasługującym na uwagę jest zespół sosnowego boru bagiennego (łochyniowego) Vaccinio uliginosi-Pinetum, który porasta torfowisko wysokie w otulinie parku nad Jeziorem Czarnym. Drzewostan stanowi tu głównie sosna z domieszką świerka oraz brzozy omszonej i brodawkowatej. Bogata warstwa runa obfituje w gatunki rzadkie i reliktowe – subarktyczne bagno zwyczajne i żurawinę błotną oraz gatunki borealne, charakterystyczne dla strefy tajgi i lasotundry – borówka bagienna (łochynia), sitowie alpejskie (wełnianeczka alpejska), modrzewnica zwyczajna.


Bór łochyniowy

Wełnianeczka alpejska

Borówka bagienna

Znaczne powierzchnie lasów w części północnej parku zajmują grądy charakteryzujące się dużą żyznością siedlisk i bogatym składem gatunkowym. Dominatem tego zespołu jest głównie lipa drobnolistna i grab. Domieszkę stanowi jesion, klon zwyczajny, dąb szypułkowy, leszczyna, trzmielina brodawkowata i jarząb pospolity. Do rzadkich gatunków związanych z zespołem grądowym należy paprotnica krucha, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, lilia złotogłów, naparstnica zwyczajna, podkolan zielonawy, wyka zaroślowa.

Brzegi cieków wodnych oraz wilgotne zagłębienia terenu zajmują łęgi olszowe Circaeo-Alnetum. Osobliwością tego zespołu jest łęg olszowy wariantu źródliskowego, szczególnie dobrze wykształcony w obrębie tzw. torfowisk wiszących (źródliskowych) będących rozległym systemem źródlisk, a występujących nad północnym i północno-zachodnim brzegiem jeziora Jaczno oraz w górnym biegu rzeki Szeszupy. Nad jeziorem Jaczno, u podnóża stromych zboczy tworzących nieckę zbiornika, wykształcił się rozległy system torfowisk źródliskowych, ciągnący się pasem szerokości 30–60 m na przestrzeni około 800 metrów. Drzewostan łęgu, porastającego torfowisko, złożony jest głównie z olszy czarnej z domieszką jesionu i świerka. Bujną warstwę ziół buduje ostrożeń warzywny, szczyr trwały, gwiazdnica gajowa, gajowiec żółty. Osobliwość tego obszaru stanowi obecność skrzypu olbrzymiego licznie występującego w Polsce południowej, na Suwalszczyźnie natomiast jest on rzadkością geobotaniczną. Gatunek ten należy do tzw. elementów górskich na niżu i osiąga nad Jacznem kres swojego północnego zasięgu. Obok skrzypu olbrzymiego w obrębie łęgu źródliskowego można natknąć się na inne gatunki typowe dla strefy górskiej, należy do nich łanowo rosnący czosnek niedźwiedzi. Do rzadkości florystycznych należy również czartawa pośrednia, manna gajowa, wyblin jednolistny, kruszczyk błotny i niezapominajka leśna.


Łęg źródliskowy

Skrzyp olbrzymi

Czosnek niedźwiedzi

Ciekawy jest również skład gatunkowy łęgu na południe od jeziora Perty, określanego jako Circaeo-Alnetum wariant Betula pubescens. W drzewostanie wyraźnie dominuje tu brzoza omszona, której towarzyszy domieszka świerka pospolitego wykazującego tendencję do zwiększania swojego udziału, co prowadzi prawdopodobnie do sukcesji od torfowiska przejściowego do boru świerkowego torfowcowego, charakterystycznego dla obszaru borealnego.

Spośród łęgów interesujący jest również łęg olszowy gwiazdnicowy Stellario-nemorum-Alnetum glutinosae występujący w SPK jedynie na niewielkiej przestrzeni na południe od wsi Hańcza. Zespół ten wykształca się w sąsiedztwie strumieni, na płaskich terenach o dobrym drenażu. Charakterystyczny dla tego zespołu jest niewielki udział roślin zielnych przy bogactwie gatunkowym warstwy mszystej (Chrysosplenium alternifolium, Mnium undulatum, Gagea lutea).


Świerczyna na torfie

Mniejszą powierzchnię w porównaniu z łęgami zajmują olsy Carici elongatae-Alnetum występujące w zatorfionych obniżeniach z wodą stagnującą. Rozwojowi tego typu zbiorowiska na terenie SPK nie sprzyja urozmaicona rzeźba terenu oraz duża przepuszczalność gruntów.


Ols

Okrężnica bagienna